کتاب مثنوی حدیث

امروز هوا آفتابیه

اما چشام بارونیه

دور شدن از تو عشق من

مگه به این آسونیه

فقط خدا می­دونه که

چقد دلم مجنونته

آخه هوایی شده و

این روزا بد حیرونته

گفتی حقیقت ندارم

خوب یادمه حرفای تو

تو دنیای واقعیت

چیکار­کنم برای تو

از وقتی آشنا شدیم

من و تو دیگه ما شدیم

از خودمون گذشتیم و

حقیقتِ خدا شدیم

گریه هارو بزن کنار

یکم کنار من بشین

تو چشم من نگاه کن و

خودت رو تو آینه ببین